Compassie, Jezelf kalmeren, Mediteren, Mindfulness, Retraites, Tot rust komen
‘U moet mij helpen anders word ik helemaal gek’, zei de leerling tegen zijn zenmeester. ‘Ik leef in één ruimte met mijn vrouw, mijn kinderen en mijn schoonouders. We voelen veel spanning en hebben voortdurend ruzie.’
‘Beloof je alles te doen wat ik zeg?’, vroeg de zenmeester.
‘Zeker! Ik houd het niet meer vol. Ik doe echt alles wat u zegt’, jammerde de leerling.
‘Heel goed’, zei de zenmeester. ‘Hoeveel dieren heb je?’
‘Euh… een schaap, een koe en drie kippen’, antwoordde de leerling.
‘Heel goed. Stop ze samen met jouw gezin en schoonouders in je huis en kom na één week weer terug’.
De leerling schrok wat van de opdracht, maar hij had beloofd alles te doen wat de zenmeester zei, dus hij nam het schaap, de koe en de drie kippen mee naar zijn kleine houten huisje.
Een week later klopte de leerling aan bij de zenmeester. Nu helemaal wanhopig. ‘Alles is vies. De stank is niet te houden. We zitten op het randje van krankzinnigheid’.
‘Ga terug’, zei de zenmeester. ‘En haal alle dieren het huis uit.’
De leerling haalde opgelucht adem, rende snel naar zijn houten huisje en deed wat de zenmeester had gezegd.
De volgende dag ging hij terug naar de zenmeester. Zijn ogen fonkelden van blijdschap. ‘De dieren zijn het huis uit. Het leven is een paradijs. Alles is schoon. Het is stil en er is zoveel ruimte. Ik ben nog nooit zo gelukkig geweest.’
…
Ik ben zelf dol op dit soort zen verhaaltje. Misschien herken jij ook wel iets van de worsteling van deze leerling. Dat je soms ook niet weet hoe je uit een stressvolle situatie kunt komen, thuis of op je werk.
Als je stress ervaart krijg je vaak toch ook iets van bewustzijnsvernauwing. En zie je niet meer wat je kunt doen om van je stress af te komen. In het Engels klinkt het zo treffend: ‘The rabbit only sees the rabbit whole’. Want als het konijn om zich heen gaat kijken, wordt die opgegeten door de vos.
Ik dacht zelf altijd als ik stress had: ‘Ik moet weg! Weg uit deze situatie. Ik moet verhuizen. Ik moet naar een ander land. Ik moet ander werk gaan zoeken’. Omdat de situatie te ingewikkeld voor me was om mee om te gaan.
Soms heb je de blik van iemand anders nodig om uit de verwarring te komen. Iemand die je helpt om met andere ogen naar de situatie te kijken. Iemand die je een spiegel voorhoudt. Iemand die je jouw blinde vlekken laat zien.
Vaak hoef je ook helemaal niet je hele leven om te gooien.
Stel je voor dat je, iedere keer dat je tegen een moeilijke situatie aanloopt, alles moet achterlaten om weer helemaal opnieuw te beginnen.
En wat als je dat hebt gedaan? Dan komen er vast weer andere verwarringen.
Het klinkt als een cliché, maar tevreden leven, zit voor een groot deel in het kunnen zien van de (kleine) dingen die je wèl hebt.
Zoals nu – na uren van regen – het zonnetje plotseling doorbreekt terwijl ik deze peptalk schrijf. Het lekkere kopje koffie dat ik aan het drinken ben. Het lieve berichtje dat ik net hebt mogen ontvangen. Alleen al het feit dat ik adem.
Met yoga, mindfulness en meditatie verdiep ik me al jaren in de werking van lichaam en geest en ik zie bij mezelf en in mijn praktijk zo vaak dat onze gedachten het ons zo moeilijk kunnen maken.
Tegelijkertijd zie ik ook heel vaak hoe onze gedachten ons juist erg gelukkig kunnen maken. Hoe? Ik licht graag een tipje van de sluier om met een gratis ‘Op weg naar Rust Sessie’.
Ja fijn. Ik wil graag een gratis ‘Op weg naar Rust Sessie’
Heb je er behoefte aan dat iemand even met je leven meeloopt? Om je te helpen ontdekken hoe jouw geest omgaat met dagelijkse stress. Zodat je gaat leren om er zo mee om te gaan dat je zonder al te veel zorgen tevreden kunt leven?
Geef me dan een seintje. Ik kijk graag me je mee.
Ja fijn. Ik wil graag een gratis ‘Op weg naar Rust Sessie’
Ik wens je een tevreden dag.
Met metta,
WINEKE
Compassie, Jezelf kalmeren, Mediteren, Mindfulness, Retraites, Tot rust komen
Vroeger was ik een paardenmeisje. Als de kleinste mocht ik vaak op Bobby, een razendsnel zwart shetland pony-tje waar je heerlijk op kon galopperen. Het was ook best een eigenzinnig beestje. Een keer besloot hij, terwijl ik nog in het zadel zat, om lekker te gaan rollen in het ondiepe water van het meertje waar de paarden aan het drinken waren. Geschrokken greep ik mijn vriendinnetje Brenda vast, die vlak naast mij op haar pony zat. Ik trok haar zo mee het water in.
Deze keer had ik met een wat groter exemplaar te maken. Een alfa-merrie van een kudde van zes. In tegenstelling tot wat veel mensen denken, is de leider van de groep niet de harem-hengst maar de alfa-merrie.
Als proefpersoon van een pilot ‘mindfulness met paarden’ liep ik met vier vrouwen het drassige weiland in. Niet recht op de paarden af, maar in een boog. Anders zouden ze zich bedreigd voelen.
Aangekomen werd mij gevraagd om dicht tegen de merrie aan te gaan staan. Om vervolgens een rondje om haar heen te lopen. Ja, ook langzaam achter langs haar enorme achterwerk. Ook voor een paardenmeisje best spannend.
Maar de merrie verroerde zich niet. Ze bleef heel rustig staan en observeerde geduldig hoe een ietwat gespannen vrouw om haar heen liep.
Totdat ik achter me een gesnik hoorde. Een van de deelnemers was hevig geëmotioneerd geraakt. De tranen stroomden over haar wangen.
Niemand deed wat. Alsof de tijd even stil stond. Alsof we ons even geen raad wisten.
Maar mijn paard wist wel wat te doen. Met grote elegante passen stapte ze heel rustig naar de vrouw en ging naast haar staan. En bleef daar gewoon staan.
Alsof ze haar wilde troosten. Gewoon door er te zijn. En dat werkte.
De vrouw (geen paardenmeisje) reageerde wat verbaast, ook een beetje geschrokken, maar haar tranen verdwenen. Ze haalde diep adem en kwam langzaam weer tot rust.
Soms zijn er helemaal geen woorden nodig om weer tot jezelf te komen. Soms hoeven er geen oplossingen bedacht te worden. Soms is alleen al het samen zijn voldoende. Met een open hart en liefdevolle ogen.
In het boeddhisme wordt in deze context gesproken over een sangha. Een groep mensen dat samen komt om met elkaar te zitten. Om zo elkaar te steunen in de uitdagingen van het leven.
Met MettaMind wil ik daar graag aan bijdragen. Voor jullie, en zeker ook voor mezelf.
Mocht je behoefte hebben om samen met een groep like-minded people te zijn, in een prettig omgeving waar je tot rust kunt komen en je ook nog eens helemaal in de watten wordt gelegd, kijk dan eens naar mijn yogavakanties. Wie weet is het ondersteunend voor je.
Ik wens je een verbonden dag.
Met metta,
WINEKE
Ontspannen, Retraites, Tot rust komen, Yogavakanties
Verwonder jij je ook altijd zo als je door het bos loopt. Als je er bij stil staat hebben bomen toch iets magisch… heb je er bijvoorbeeld wel eens bij stilgestaan dat de bomen die je links en rechts ziet staan, met elkaar communiceren? Zelfs over grotere afstanden van tientallen meters, en misschien wel meer. Dit is wat ze kunnen:
- Als een eik wordt aangevallen door een insect maakt hij zijn blad bitter door giftige looistoffen omhoog te sturen en vervolgens zie je dat de eiken in de buurt dat ook doen.
- Een boom die op een droge plek staat, kan vocht ontvangen van een boom die op een natte plek staat.
- In loofbossen zorgen de bomen ervoor dat hun toppen elkaar zelden echt raken. Om lichtconcurrentie te voorkomen.
Wij hebben altijd geleerd dat de natuur met elkaar concurreert, maar dat blijkt helemaal niet zo te zijn. De natuur wil zichzelf juist in balans houden. Bomen helpen elkaar. Bomen zijn veel sterker met elkaar verbonden dan we dachten.
De organismen in de natuur hebben elkaar nodig en de natuur weet dat te faciliteren.
Nu hebben wij mensen elkaar ook nodig. Net zoals de bomen in het loofbos. Wij zijn ook onderdeel van de natuur. Wij komen ook samen omdat we elkaars ondersteuning nodig hebben. Als wij samen komen dat de energie stromen. Wij helpen elkaar om te voelen, om te ontspannen, om ideeën naar boven te laten komen, om je blij te voelen…
Het interessante is, dat we het niet eens leuk te hoeven te vinden om er profijt van te hebben dat we samen komen. (Handig om te weten als je tegen verplichte familiebijeenkomsten opziet). Dat komt omdat ons lichaam, alleen al door samen zijn, het gelukshormoon oxytocine aanmaakt. En dan voel je je gewoon prettig.
Dat zag je ook bij Paul Witteman toen hij een paar jaar geleden, in een van zijn televisieprogramma’s op zoek ging naar geluk. Hij bezocht de kerk, liet zich knuffelen, deed vrijwilligerswerk, beoefende yoga en probeerde zelfs mindfulness bij een van mijn collega’s.
Hij kon niet echt benoemen wat hem nou gelukkig maakt, maar hij voelde wel hoe fijn de contacten met andere mensen waren geweest. “De momenten waarop ik ‘gedwongen’ werd dingen samen te doen, zoals vrijwilligerswerk, in een koor zingen en mensen omarmen werkten voor mij het beste” vertelt hij in de serie. Daar kon zelfs zijn denkende geest niet omheen.
Verlang jij er ook naar om je even helemaal te kunnen ontspannen? Met MettaMind faciliteer ik met liefde trainingen en retraites waarmee je samen kunt komen met like-minded people. Je zult zien, na een dag is het alsof je elkaar al jaren kent. Gewoon, omdat je op dezelfde golflengte zit.
Je wordt tijdens elk programma compleet in de watten gelegd. Je hoeft geen enkele beslissing te nemen zodat je je heerlijk kunt ontspannen en je jezelf weer helemaal kunt opladen. Je zult met veel nieuwe inzichten en inspiratie weer huiswaarts gaan zodat je eenmaal thuis de stappen kunt nemen die nodig zijn om je leven weer (of nog meer) op de rit te krijgen.
Ik wens je een mooie dag met verbinding in liefde
Met metta,
WINEKE
Compassie, Mediteren, Mindfulness, Retraites, Stress release, Yogavakantie
Het moeilijkste van stoppen, in een (te) druk leven, is: stoppen.
Want er staat nog zoveel op je to do-lijst. Je hebt zoveel afspraken. Er zijn nog zoveel mensen die iets van je verwachten… En je wilt niemand teleurstellen. Je wilt niemand boos maken. En je moet toch gewoon doen wat nodig is, om gelukkig te zijn.
Stoppen is geen optie.
Tenminste, dat is wat je hoofd denkt.
Want je hoofd wil geen enkel risico nemen. Voor je hoofd is veiligheid het belangrijkste wat er bestaat. En afgewezen worden de grootste angst.
En kijk: daar is ons oerinstinct weer aan het werk. Uitgestoten worden was in de oertijd levensbedreigend. Daarom is het voor je geest zo belangrijk om goedkeuring te krijgen. Om er voor anderen te zijn. Om erbij te horen. Om vooral niets te doen waar anderen aanstoot aan zouden kunnen nemen.
Maar moet je je daar nu nog door laten leiden?
Zou het echt zo’n groot risico zijn om een keer nee te zeggen? Want zo put je jezelf wel uit. En kom je misschien niet toe aan de dingen die voor jou echt belangrijk zijn.
Je hoofd denkt van wel. Maar je hart ziet dat vast heel anders.
Je hart verlangt ernaar dat je ook een keer nee zegt. Dat je ook af en toe voor jezelf kiest en even niets doet. Om te ontspannen en jezelf weer op te laden. Fysiek en mentaal. Zodat je weer lekker in je vel zit en kunt genieten van de dingen die je doet, zonder dat je in gedachten alweer bezig bent met wat je hiernaar nog moet doen. De boog kan niet altijd gespannen zijn.
Nu zal je hoofd dat niet zo snel doen, maar je lichaam wel. Hoe? Door te vertragen en te voelen hoe ontspannen dat werkt. Bijvoorbeeld:
- Als je fietst. Een perfect moment om te vertragen. Gewoon iets rustiger fietsen. En voel je lichaam. Voel hoe je benen kracht zetten. Het contact van je handen met het stuur, buikspieren die zich aanspannen…
- Als je loopt. Vertraag je pas iets. Voel de beweging van je benen, voetzolen die afrollen bij het neerzetten. De adem. Doe dit thuis, op je werk, in een winkel, op straat.
- Als je eet. Neem kleine hapjes. Leg af en toe je bestek neer. Neem pas een nieuwe hap als je uitgekauwd bent.
- Als je ademt. Neem af en toe kleine pauzes door drie hele in- en uitademingen te volgen. Helemaal vanaf het begin tot het eind.
Probeer het eens uit. Vandaag al. Zo meteen. Dat zal je al een eerste gevoel van rust en ontspanning geven. En wanneer je daar eenmaal aan geproefd hebt, wil je niet anders meer. (Meer in De Metta Cirkel, p. 133)
Als je echt een time-out nodig hebt, dan heb ik nog iets anders heel fijns voor je. Fijne yogavakanties waar je een week lang compleet ontzorgd wordt. Je komt helemaal tot jezelf en je weet weer hoe je nee kunt zeggen tegen de dingen die je geen energie (meer) geven, en ja tegen de dingen die jou wél energie geven. Zodat je kunt genieten van het leven en toekomt aan de dingen die voor jou belangrijk zijn.
Ik zou het super vinden je een keer te mogen ontvangen. Hier alle info: https://mettamind.nl/yogavakanties/
Met metta,
WINEKE
Mediteren, Mindfulness, Retraites, Stress release, Yogavakantie
Ik heb niet zoveel met al die diepzinnige quotes die op het internet rondzwerven. Je leest het en je klikt op het volgende dat je aandacht trekt. Maar bij deze stond ik even stil.
Ik nam een pauze, ademde en keek naar buiten, vanuit mijn tuinhuisje, naar het grasveld waar – na de maaibeurt van twee dagen geleden – de knalgele boterbloempjes en de schattige madeliefjes alweer naar boven kwamen.
Een Groenling zat op het voederbakje, druk bezig om met zijn sterke snavel de zonnebloempitjes open te kraken. Erboven op een dun takje van de Gele Iep zat een ongeduldige Koolmees die vond dat hij aan de beurt was. Linksachter in de hoek van de tuin, in de kleine kas, zag ik door de ramen de gele bloesems van de tomatenplant. Dit jaar een stuk later tot bloei gekomen. Ervoor de kruisbessen uit de fruittuin. Bijna klaar om geplukt te worden. Als de merels me niet voor zijn…
Ik vergeet er soms van te genieten als ik een computer werkdag heb. Dan komen er via de mail of tijdens het schrijven, allerlei prikkels voorbij waar mijn geest op reageert. Soms met zorgen of ik het allemaal wel goed doe. Of met alarmbellen dat ik het niet op tijd afkrijg. Of met de boodschap dat het gras van de buurvrouw groener is.
Dan is weer mijn oerinstinct aan het werk die me, tegen beter weten in, opjaagt. Om er zeker van te zijn dat ik er alles aan doe om veilig te zijn.
Herken je dat? Dan zou ik het niet persoonlijk maken.
Het betekent niet dat je niet goed genoeg bent. Of dat je (nog) harder moet werken. Of dat je ervoor moet zorgen dat het gras in jouw tuin nog groener wordt. Het is gewoon angst uit de oertijd. Dat heeft niets met dit moment te maken.
Ga je dat stemmetje de sfeer laten verpesten?
Neem anders even een pauze. En sta eens stil bij wat je NU hebt.
En adem…
En voel…
Wat is er dat je ziet dat je blij maakt? Wat is er in jezelf dat je blij maakt? Als je dat kritische stemmetje in je hoofd negeert, kun je dan blij zijn met je lichaam dat altijd zo hard voor je werkt? Kun je blij zijn met de mensen die dichtbij je staan? Of alleen al met het feit dat je ademt?
We vergeten vaak dat er zoveel meer is om dankbaar voor te zijn. Omdat dat stemmetje in ons hoofd vaak zo dominant is. Zou je dat niet eens tot bedaren willen brengen? Gewoon door af en toe en pauze te nemen en te voelen wat je wel hebt.
Of ga mee met onze retraites. Een hele fijne plek waar je een week lang je onrustige geest tot rust kunt brengen. Je leert hoe je hem kunt negeren als hij weer in paniek is en hoe je ruimte maakt voor je hart. Als je daarnaar gaat luisteren, ziet het leven er heel wat groener uit.
Hier alle info: https://mettamind.nl/yogavakanties/
Mediteren, Mindful leven, Mindfulness, Mindfulness tips, Retraites, Stress release, Yogavakantie
In een scène uit de televisieserie van Adriaan van Dis over het boeddhisme, loopt de lange presentator naast een klein grijs vrouwtje in donkerpaars gewaad. Ze schuifelen samen door de smalle straatjes van een pittoresk Frans dorpje nabij Plum Village, het retraite centrum van de Vietnamese mindfulness meditatieleraar Thich Nhat Hanh. Hij loopt een beetje gebogen om zich te kunnen richten tot de kleine vrouw en vraagt haar naar het ontstaan van het boeddhisme. Leuke setting voor een interview zo dachten de programmamakers vast.
Maar het oude vrouwtje reageerde niet. Ze stopte, keek hem vriendelijk aan en zei: ‘When I walk I walk. When I talk I talk’. En ze beantwoorde rustig zijn vraag. En liep rustig in stilte verder.
Adriaan keek beteuterd in de camera: ‘Ik voel me nu betrapt. Als een klein jongetje’, zei hij met een pruillip. Grappig. Je zag Adriaan van Dis plotseling als jongetje van zes. Waarschijnlijk had ze op het knopje van een oud patroon gedrukt.
Maar wat ik mooi vind, is dat ze één ding tegelijkertijd doet. Wij hebben zoveel aan ons hoofd dat wij, terwijl wij onze tas inpakken en onze jas aandoen, ons zorgen maken of we wel toekomen aan alles wat we die dag nog moeten doen. Wij fietsen als gekken door de stad, terwijl we in ons hoofd boodschappenlijstjes aan het maken zijn, piekeren over het perfecte cadeautje dat nog gekocht moet worden en denken aan de was die nog opgehangen moet worden. Wij zijn in gesprek met een collega en schrijven in ons hoofd de e-mailtje die nog verstuurd moeten worden.
Zo jagen wij onszelf de hele dag op. En geven onszelf misschien wel doodsangst. Want ons lichaam kan het onderscheid niet maken tussen haasten omdat je je to-dolijst moet afhandelen en haasten omdat je achternagezeten wordt door een tijger. In beide gevallen maakt je lichaam stresshormonen aan. En omdat we altijd maar doorgaan, krijgen die niet de kans om uit ons lichaam te verdwijnen. En dat tast onze gezondheid aan, want te veel cortisol is schadelijk voor je immuunsysteem. Om maar wat te noemen.
Daarom vind ik het motto van Thich Nhat Hahn zo mooi:
‘One thing at the time. All the time.’
Ik herinner mezelf eraan als ik mij jas aan doe. Niet tegelijkertijd je tas inpakken. Als ik mijn huis aan het opruimen ben. Niet proberen als een Shiva met tien armen alles in een beweging op zijn plek terug te zetten. Klik niet alles aan wat beweegt als je achter de computer zit, maar focus op de tekst die je nu aan het schrijven bent.
Niet zo moeilijk maar we moeten onszelf er wel aan herinneren. Deze hints kunnen we niet vaak genoeg krijgen.
Een rabbi werd eens gevraagd waarom hij,
ondanks zijn vele bezigheden zo kalm was.Hij zei:
Als ik sta, dan sta ik
Als ik ga, dan ga ik
Als ik zit, dan zit ik
Als ik eet, dan eet ik
Als ik praat, dan praat ik
Zijn toehoorders vielen hem in de rede en zeiden:
Dat doen wij ook, maar doe je nog meer?
En hij zei weer:
Als ik sta, dan sta ik
Als ik ga, dan ga ik
Als ik zit, dan zit ik
Als ik eet, dan eet ik
Als ik praat, dan praat ik
Toen zeiden zij: Dat doen wij toch ook?
De rabbi zei: Nee… als jullie zitten dan staan jullie alweer,
als jullie staan, dan lopen jullie alweer, als jullie lopen, dan zijn jullie er al.
Wil je voelen hoe het is om te onthaasten, ga dan mee met onze retraites.
Een hele week lang compleet ontzorgd worden. Geen enkele prikkels. Niets zal je doen denken aan je agenda, je to do-lijst en al je verantwoordelijkheden en verplichtingen thuis. Zodat je kunt ervaren hoeveel rust het je geeft als je één ding tegelijkertijd doet. En dat je dan echt kunt genieten van de dingen die je doet en de mensen waar je mee bent. Net zoals de oude vrouw uit Plum Village.Als je dat eenmaal hebt gevoeld, weet je hoe je dat thuis kunt volhouden.
Hier alle info: https://mettamind.nl/yogavakanties/
