Mindfulness Push-ups

Mindfulness Push-ups

Mindfulness Push-ups

7 dagen mediteren. Het is het waard!

‘Retreats are awesome’, zegt onze punkrock meditatie teacher Noah Levine. Een kale veertiger met tatoeages over zijn hele lichaam. Als hij spreekt heft hij zijn rechterhand op en kijk je naar een getatoeëerd oog. Ik moet hem gelijk geven. 7 dagen mediteren van half 7 ’s ochtends tot half 10 ’s avonds brengt echt rust, balans en tevredenheid.

Het is wel hard werken. Tien uur mindfulness push ups per dag. Dat klinkt misschien heftig (mijn ego vindt het ook erg stoer), maar als je dagelijks mediteert, is dit niet zo’n grote opgave. Zeker op deze prachtige locatie in Cadzand.

De gebruikelijke irritatie komt wel weer naar boven. Zoals bij iedere retraite vind ik dat er teveel wordt geschuifeld en gehoest en er te druk heen en weer wordt gelopen.

Dit ongemak is overigens wel welkom. Het helpt je om je relatie tot je mind beter te leren kennen. Geloof ik mijn gedachten en laat ik me meeslepen door mijn emoties? Het accepteren van ongemak geeft rust en ruimte. Daar heb ik in het dagelijks leven veel baat bij.

Maar eerst leidt boosheid tot opstandigheid. Ik ga zelf demonstratief schuifelen, hoesten als iemand anders hoest en druk heen en weer lopen. Een keer loop ik geïrriteerd de meditatieruimte uit. Maar op de derde dag geef ik me over. Zoals bij iedere retraite, blijkt ook hier weer de bevrijding te zitten in mijn relatie tot de mind. Niet in het proberen te controleren van mijn omgeving (een eerder retraite had ik nog een klacht ingediend bij de ‘klachtencommissie’ (de teachers), die begripvol knikte, maar daar natuurlijk niets mee deed).

Steeds duidelijker zie ik de mind als mijn ‘room mate’ zoals Noah het noemt. Steeds als mijn room mate zich aandient, heb ik een keuze. Doe ik er iets mee of negeer ik ‘m? De vrijheid zit in het zien wat de mind is. Een zintuig uit de oertijd met een overlevingsinstinct. En dit zintuig probeert je voortdurend te beschermen tegen gevaar en ongemak wat er vaak niet is. Het blijft oefenen om dit te herkennen, maar het is de inspanning waard. Noah, die in zijn jeugd zwaar aan de drugs verslaafd was, zegt dat zijn ‘suffering’ met 90% is verminderd.

Zo hoop ik bij terugkomst me niet meer te ergeren aan mijn benedenburen die ieder weekend hun woning aan feestende airbnb gasten verhuren. En compassie te voelen voor de neurotische hond van de nieuwe buurman van ons volkstuintje, die bij ieder geluid aanslaat. ‘Geluid hoef je niet te zien als een storende afleiding, maar een nieuwe gebeurtenis die in je aandachtsgebied komt’, zegt Noah. Zou ik het die hond kunnen leren?

De vier uur durende terugtocht naar Amsterdam is in ieder geval passend. Als ik samen met Laura op de trein wordt gezet, komen we in een stilte coupé terecht. Met ‘Ssssst’ op alle stoelen is het er zelfs stiller dan tijdens onze retraite. Ook het bericht dat er, vanwege ‘onverwachte werkzaamheden’, geen treinen reden tussen Leiden en Hoofddorp kan me niet deren. Ik geniet van het zonnetje in vervangende bus. En ik heb alle begrip als ik op een terras tien euro moet betalen voor een vegetarische burger wat geen burger blijkt te zijn, maar een oversized portobello op een wit broodje.

Maar wil ik mild en compassievol blijven moet ik toch echt ieder dag op mijn kussentje gaan zitten. Dank je wel teachers Noah Levine en Frank Uyttenbroeke en alle deelnemers voor de fijne training en de inspiratie. Mindfulness is goed voor alles.

Met metta,
Wineke

PS Deze nieuwe inspiratie en informatie wil ik natuurlijk graag delen. Voor de geïnteresseerden die ook rust, geluk en tevredenheid willen, 4 en 5 juli begin ik weer met een nieuwe training. Ook neem ik dit mee in de allereerste MettaMind vervolg mindfulnesstraining die eind oktober van start gaat.

Have you brushed your mind today?

Have you brushed your mind today?

Have you brushed your mind today?

Komen ze jou in januari ook ‘lastig vallen’? De goede voornemens? Bij mij zijn dat de gedachten aan: meer bewegen/ minder computer, detoxen, meer vrije tijd nemen en meer leuke dingen doen.

Het bijhouden van mijn meditatiebeoefening staat niet op mijn lijstje. Dat hoeft ook niet. Inmiddels heb ik er een routine van gemaakt. Net zoals ik het tandenpoetsen ooit een routine heb gemaakt.

Mediteren maakt het leven zoveel makkelijker. Het geeft mij meer rust, meer focus, ik realiseer me steeds beter wat er gebeurt als ergens wrijving ontstaat en hoe ik daarmee om moet gaan. Ik raak minder gefrustreerd als de dingen niet gaan zoals ik zou willen. Teleurstellingen zijn er nog wel, maar ze lossen ook zo weer op.

Wat betekent meditatie voor jou?

  • Boeit het je of vind je het maar zweverig?
  • Heb je een eigen meditatiebeoefening?
  • Zou je het wel eens willen proberen, maar vind je de tijd niet?

Ik hoor regelmatig van oud-cursisten dat het bijhouden van hun beoefening een van de grootste uitdagingen is. Je moet ook ergens je inspiratie vandaan halen. Er is maar weinig in deze wereld dat je uitnodigt om stil te zitten en naar binnen te gaan.

De Boeddha zei het al tegen zijn monniken:

“Wat je nodig hebt is de sangha (like-minded people), de dhamma (de educatie) en de Boeddha (een leraar).”

Met MettaMind wil ik dit graag faciliteren: een community waarin de leer wordt overdragen. Ik geniet enorm van het delen van datgene waar ik zelf zoveel baat bij heb. Het overdragen van de leer – zoals ik het weer van mijn leraren heb geleerd – verdiept mijn kennis en begrip, en het is voor mij een grote eer dat ik af en toe jullie Boeddha mag zijn. En jullie zijn ook mijn Boeddha’s. Ik ben je zeer dankbaar voor het vertrouwen.

Ik wil je met MettaMind graag een liefdevol duwtje in de rug geven om goed voor jezelf te gaan zorgen. Wellicht met behulp van mindfulness/meditatie. Het hoeft echt niet veel tijd te kosten. Al met 10 minuten per dag heb je er profijt van. Anderen hebben daar ook baat bij.

Wanneer jij goed voor jezelf gaat zorgen zul je ook beter voor jouw omgeving zorgen.

Wanneer jij begrip hebt voor jouw worstelingen, zul je ook begrip hebben voor die van anderen.

Daarmee maken we de wereld een beetje mooier.

Met metta,
Wineke

Waarom je beter niet kunt haasten

Waarom je beter niet kunt haasten

Waarom je beter niet kunt haasten

Doe jij dit ook wel eens? Beheerst rennen door de supermarkt, fietsen door de stad, zo snel als kunt zonder brokken te maken, snel de was in de wasmachine proppen, ’s avonds nog eventjes een paar mails doorwerken, nog even een offerte afronden…

Snel zijn lijkt misschien heel effectief, ik was er vroeger zelfs erg trots op dat ik zo snel kon schakelen,maar je betaalt er wel een prijs voor. Je lichaam kan namelijk niet het onderscheid maken tussen haasten vanwege je lang to do-lijst of haasten omdat je achterna gezeten wordt door een tijger. Wanneer je haast maak je stresshormonen en wanneer die onvoldoende kunnen afvloeien (doordat je je rust niet pakt) raakt je hele hormoonhuishouding ontregelt, met allerlei gezondheidsklanten als gevolg. Daarnaast belemmert haasten je ook de juiste keuzes te maken, want de stress geeft je een tunnelvisie. Zoals ze in het Engels zo mooi zeggen: ‘the rabbit only sees the rabbit whole’.

Tijdens mijn tijd als consultant had ik meer tunnelvisie dan ik me realiseerde. Zo was ik er op een ochtend van overtuigd dat mijn auto was gestolen en belde ik in paniek in de vrieskoud de politie. Precies op het moment dat werd opgenomen, zag ik in een flits dat ik de avond te voren mijn auto twee straten verderop had neergezet. Of, nog vervelender, tijdens de opbouw van onze stand op een beurs in de RAI reed ik achteruit over de parkeerplaats (in de Alpha Romeo van mijn toenmalige partner waarin je – door de hoge kont nauwelijks achterom kunt kijken, tenzij je 2 meter lang bent), keihard tegen de zijportier van een andere auto. Toevallig net van een collega die net zijn splinternieuwe golf bij de leasemaatschappij had afgehaald. Het gevolg: een enorme deuk in het voorportier en een gebroken ruit en een verhoogde no-claim.

Het lastigste van haasten is het stoppen met haasten. De adrenaline die het veroorzaakt is verslavend. Op momenten van rust, gaat je geest (onbewust) toch weer opzoek naar actie. En vaak zie je niet dat het anders kan. Maar je moet ergens je rust vandaan halen? De boog kan niet altijd gespannen zijn.

Je geest gaat dit niet voor je doen. Dit zit vast in de patronen van presteren, perfectionisme, geen fouten mogen maken, niemand willen teleurstellen, etc. Hoe kun je dan wel je rust vinden? Door gebruik te maken van een hele andere bron: je gevoel. Je gevoel weet echt wel wanneer je rust moet pakken. En wanneer je nog even lekker kunt knallen.

Als je echt naar je gevoel gaat luisteren wordt het veel makkelijker om de juiste keuzes te maken. Dan kun je echt te gaan leven zoals het leven voor jou is bedoeld, in plaats van dat je geleefd te worden door je to do-lijst en je agenda.

Wanneer je in contact bent met je gevoel kun je echt gaan genieten van het leven. Van een kopje koffie, van de tijd met je kinderen of van een fijn contact, zonder dat je je zorgen maakt over wat je straks allemaal nog moet doen. Wanneer je kunt voelen, zal het lijken alsof je tijd over hebt. En jouw tijd is kostbaar. Jouw leven is kostbaar. We hebben er maar één en daar kunnen we beter maar zorgvuldig mee omgaan.

Op jouw rust én op jouw genieten,

Met metta,

Wineke

Ps Wil jij ook af van jouw stress meer genieten? 16 en 17 maart 2020 start ik weer met een nieuwe mindfulnesstraining in Centrum De Roos. Inmiddels heb ik meer dan 900 mensen mogen begeleiden van een gehaast en gestrest leven naar een leven met meer rust en voldoening.

Meer info: https://www.mettamind.nl/mindfulness-blog/cat/mbsr-8-weekse-mindfulness-training-/

Heb je al een mindfulnesstraining gevolgd? Op 26 februari 2020 begin ik met een Metta Training in Mindfulness, het vervolg op de 8-weekse MBSR mindfulnesstraining.

Meer info: https://www.mettamind.nl/mindfulness-amsterdam/mindfulness-vervolgtraining/